Rozmieszczenie przeszkleń w budynku wpływa na sposób korzystania z pomieszczeń, ilość światła dziennego a także wygląd zewnętrznych ścian. W sytuacji okien sięgających nisko nad posadzkę trzeba dodatkowo zaplanować zabezpieczenie otworu. Jednym z rozwiązań stosowanych w takich wypadkach są portfenetry szklane, montowane po zewnętrznej stronie okna i pełniące funkcję bariery ochronnej.
Spotyka się je w budynkach wielorodzinnych, domach jednorodzinnych oraz obiektach o nowoczesnej architekturze. Ich metoda może być prawie że niewidoczna z większej odległości, ale szczegóły konstrukcji mają znaczenie dla sposobu montażu i późniejszego użytkowania. Przy kształtowaniu należy ustalić wysokość oraz szerokość zabezpieczenia, jego położenie względem elewacji i rodzaj podłoża. Ważne jest także to, czy rozwiązanie stanowi część pierwotnego projektu, czy ma zostać dodane do istniejącego budynku. W drugim przypadku zakres prac może zależeć od konstrukcji ściany, dostępności miejsca na mocowania a także stanu technicznego elewacji.
Na wygląd gotowej przegrody wpływa nie tylko sama tafla, lecz także sposób jej zamocowania. W współzależności od projektu wykorzystuje się uchwyty punktowe, profile liniowe lub inne systemy przeznaczone do tego typu konstrukcji. Mocowania mogą być widoczne albo częściowo ukryte, co zmienia odbiór całego przeszklenia. Nie oznacza to jednakże, że można dobierać je wyłącznie według wyglądu. Muszą odpowiadać wymiarom szkła, przewidywanym obciążeniom i właściwościom podłoża. W praktyce w szczególności ważne jest prawidłowe rozmieszczenie punktów mocujących, ponieważ wpływa ono na pracę tafli pod naciskiem wiatru. Znaczenie mają również odległości od krawędzi szkła a także sposób zabezpieczenia miejsc styku z metalowymi detalami. Do takich zastosowań dobiera się szkło o parametrach odpowiednich dla funkcji ochronnej, na przykład laminowane albo rozwiązania łączące kilka rodzajów obróbki. Konkretna konfiguracja powinna wynikać z dokumentacji technicznej i obliczeń, a nie z samej grubości materiału. Przy oryginalnych wymiarach lub mocno odsłoniętej elewacji konieczna może być odrębna analiza warunków pracy konstrukcji.
Osobnym zagadnieniem jest dopasowanie portfenetru do stolarki okiennej i układu elewacji. Przed rozpoczęciem montażu trzeba sprawdzić, czy planowane mocowania nie będą kolidować z ramą okienną, izolacją termiczną ani innymi detalami ściany. Ma to szczególne znaczenie w budynkach ocieplonych, gdzie warstwa izolacji nie może być samoczynnie traktowana jako podłoże nośne. Konieczne jest postanowienie, do jakiego szczegółu konstrukcyjnego powinno się przenieść obciążenia i jakie rozwiązania mocujące przewidziano dla danego układu warstw. Równie znacząca jest dokładność pomiarów. Nawet niewielkie różnice między wymiarami projektu a prawdziwym otworem mogą wymagać zmiany położenia uchwytów albo zlecenia tafli o innych rozmiarach. Warto również uwzględnić odprowadzanie wody, sposobność rozszerzalności materiałów pod wpływem temperatury oraz dostęp do połączeń podczas późniejszych testom. W budynkach już użytkowanych przed podjęciem prac może być potrzebna ocena stanu podłoża i istniejących elementów elewacji. Zakres ingerencji uzależniony jest od dokładnie określonej konstrukcji, dlatego nie za każdym razem da się zastosować tożsamy sposób montażu w różnych obiektach.
Sposób utrzymania szklanej bariery w najlepszym stanie uzależniony jest od jej położenia, rodzaju szkła i wykorzystanych akcesoriów. Na powierzchni mogą osadzać się pył, ślady opadów oraz zabrudzenia pochodzące z ruchu ulicznego. Na elewacjach narażonych na częste działanie wiatru i deszczu wygląd szkła może edytować się szybciej niż w miejscach osłoniętych. Czyszczenie wymaga uwzględnienia dostępu do obu stron tafli, a na wyższych kondygnacjach również adekwatnej organizacji prac. Nie należy pomijać mocowań i uszczelek, ponieważ ich stan również wpływa na funkcjonowanie całej przegrody. Podczas oględzin warto zwrócić uwagę na uszkodzenia krawędzi, pęknięcia, korozję oraz widoczne przesunięcia elementów. W razie stwierdzenia nieprawidłowości potrzebna jest ocena techniczna, która umożliwi ustalić zakres dalszych działań. Do konserwacji powinno się używać środki kompatybilne z zaleceniami dotyczącymi szkła i elementów metalowych. Samodzielne rozkręcanie mocowań lub demontowanie tafli może zmodyfikować sposób przenoszenia obciążeń, dlatego takie prace powinny być prowadzone na podstawie dokumentacji i przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje.
Zobacz także: ściany z luster fazowanych łódź.