Przy ocenie systemu obserwacji łatwo skupić się na samej kamerze i jej parametrach, tymczasem w zwyczajnym użytkowaniu równie ważne okazują się rzeczy mniej widoczne na początku. Znaczenie ma choć wysokość montażu, odległość od obserwowanego miejsca oraz to, co znajduje się bezpośrednio przed obiektywem. Kamera umieszczona zbyt nisko może być bardziej narażona na przypadkowe uszkodzenie, a zamontowana zbyt wysoko może rejestrować obraz, na którym trudniej dostrzec drobne detale.
Monitoring obejmujący wejście, bramę czy fragment posesji powinien uwzględniać też kierunek ruchu osób i pojazdów. O ile obiekty poruszają się prostopadle do osi widzenia, obraz może wyglądać całkiem inaczej niż w przypadku, gdy przemieszczają się bezpośrednio w stronę kamery. Warto też pamiętać o zmianach zachodzących w sąsiedztwie. Drzewa i krzewy rosną, wyposażenie terenu może zostać przestawione, a nowe źródło światła może przemienić warunki rejestrowania obrazu.
Przy większej instalacji istotne staje się zaplanowanie współpracy wszystkich urządzeń. Zestawy do monitoringu mogą różnić się nie tylko i wyłącznie liczbą kamer, ale również sposobem zapisu, rodzajem połączeń i widokami na nadchodzące lata późniejszej rozbudowy. Jeśli system ma obejmować kilka stref, warto uprzednio określić, które z nich wymagają stałego zapisu, a w których wystarczy rejestracja po wykryciu ruchu. Ma to bezpośredni wpływ na ilość danych zapisywanych na dysku. Przy ciągłej pracy pamięć może zapełniać się relatywnie bardzo szybko, zwłaszcza gdy kamery pracują w wysokiej rozdzielczości. Zapis zdarzeniowy ogranicza liczbę plików, lecz jego skuteczność uzależniony jest od prawidłowego ustawienia obszaru i czułości wykrywania ruchu. W praktyce problemy mogą powodować wręcz pozornie błahe elementy, tj. poruszające się liście, zmiany cieni w ciągu dnia czy przejeżdżające za ogrodzeniem samochody.
Nieco przeciwnie trzeba spojrzeć na monitoring stosowany wewnątrz wnętrz. W tym przypadku ograniczeniem często nie jest pogoda, lecz układ wnętrza. Wąski korytarz, otwierające się drzwi lub regał ustawiony w pobliżu kamery mogą w ogromnym stopniu przemienić zakres widocznego obszaru. Przy pomieszczeniach o wielkiej powierzchni jedna kamera może nie wystarczyć do uzyskania czytelnego obrazu w każdym miejscu. Wykorzystanie kilku urządzeń zwiększa natomiast liczbę zapisów, które w przyszłości trzeba przeglądać. Ważne jest również ustawienie ekspozycji, w szczególności gdy w kadrze znajdują się jednocześnie okna i słabiej oświetlone części wnętrza. W dzień różnica jasności może być niemała, a po zmroku sytuacja ulega zmianie. Dlatego ocenianie obrazu tylko na bazie krótkiego testu przy dobrym świetle nie za każdym razem pokazuje rzeczywiste zachowanie urządzenia.
Osobnego sprawdzenia wymaga sposób przechowywania i udostępniania nagrań. Przy kilku kamerach warto mieć świadomość tego, jak szybko można odnaleźć materiał z dokładnie określonej godziny oraz czy rejestrator pozwala wygodnie przełączać się między poszczególnymi kanałami. Znaczenie moraz sposób archiwizowania wybranych fragmentów, ponieważ nagranie pozostawione wyłącznie w pamięci urządzenia może zostać zastąpione nowszym materiałem po jej zapełnieniu. W sytuacji dostępu przez internet dochodzą kwestie powiązane z konfiguracją kont, haseł i uprawnień poszczególnych użytkowników. Oczywiście nie każdy użytkownik systemu musi potrzebować takich samych sposobności, dlatego zakres dostępu może być dostosowany do pełnionej funkcji. Jeżeli już rejestrowany obraz obejmuje osoby postronne, pracowników, klientów albo inne osoby przebywające na obserwowanym terenie, trzebprócz tego uwzględnić przepisy dotyczące prywatności i przetwarzania danych. Zakres nagrywania, czas przechowywania materiału a także sposób jego wykorzystywania powinny wynikać z rzeczywistego celu prowadzenia obserwacji i obowiązujących zasad.
Więcej: dysk do monitoringu.